The Republic’s premiere

Η πρεμιέρα του Republic

Last night I attended the premiere of The Republic, a film directed by Dimitris Tzetzas and written by me.

The house was full. The previous couple of days I was experiencing mixed feelings of disappointment and glee, every time a friend complained that no tickets were available.

Having seen the film’s first cut, I had a fairly solid idea about Dimitris’s exceptional directing interpretation of each scene. The final film, though, was a revelation.

Dimitris, as an editor, had worked on the material with the precision of a Japanese swordsman, assembling a tight final cut that offers very few moments of breathing to the viewer.

Moreover, the magnificent cinematography (highlighted by the final stages’ colour processing), the infernal soundtrack (a rock concert would be more like it), and the frantic titles shook the audience -and me with it- during this two-hour journey, full with bold colours, loud music, motorcycle roars, martial arts, love for sale, and tons of violence.

Recalling our discussions on the film’s style, during the screenwriting process in 2012-13, I realise that Dimitris Tzetzas made exactly the movie that he had envisioned: a hard rock explosion, faithful to the action genre, with graphic novel influences, consciously exaggerated at times and introverted and sensitive at others; an experience difficult to be forgotten.

Dimitris, well done! And well done to all of us, your collaborators! I am very proud for the whole trip I took with you, following protagonist Achilles to his dirty business.

The film will be released in November. Don’t miss it! I say this as its screenwriter, but as its fan, as well.

Χτες το βράδυ πήγα στην πρεμιέρα της ταινίας The Republic, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τζέτζα και σενάριο δικό μου.

Η αίθουσα ήταν γεμάτη. Τις προηγουμενες δύο μέρες βίωνα ανάμικτα συναισθήματα απογοήτευσης και αγαλλίασης, κάθε φορά που κάποιος φίλος μού παραπονιόταν ότι δεν μπόρεσε να βρει εισητήριο.

Έχοντας δει το πρώτο κατ της ταινίας, είχα ήδη μια καλή ιδέα για την εξαιρετική σκηνοθετική ερμηνεία του Δημήτρη στις διάφορες σκηνές. Η τελική ταινία, όμως, ήταν μια αποκάλυψη.

Ο Δημήτρης, ως μοντέρ πια, είχε επεξεργαστεί το υλικό με την ακρίβεια Ιάπωνα ξιφομάχου, συναρμολογώντας ένα σφιχτοδεμένο τελικό κατ, που προσφέρει στον θεατή ελάχιστες ευκαιρίες να αναπνεύσει.

Επιπλέον, η καταπληκτική φωτογραφία (που αναδείχθηκε με την επεξεργασία χρώματος), ο δαιμονισμένος ήχος (που συναγωνιζόταν ροκ συναυλία) και οι φρενήρεις τίτλοι ξεσήκωσαν το κοινό -και εμένα μαζί- σε ένα ταξίδι δύο περίπου ωρών με έντονα χρώματα, δυνατή μουσική, μαρσαρίσματα μηχανής, πολεμικές τέχνες, αγοραίο έρωτα και πολλή, μα πολλή βία.

Ενθυμούμενος, μάλιστα, τις συζητήσεις που είχαμε πάνω στο στυλ της ταινίας, κατά τη συγγραφή του σεναρίου το 2012-13, συνειδητοποιώ ότι ο Δημήτρης Τζέτζας κατασκεύασε τελικά ακριβώς την ταινία που είχε οραματιστεί: μια χαρντ ροκ πανδαισία, πιστή στο είδος της ταινίας δράσης, με επιρροές από graphic novel, εν γνώσει της υπερβολική σε κάποια σημεία και εσωστρεφής και ευαίσθητη σε άλλα· μια εμπειρία που δύσκολα ξεχνά ο θεατής.

Δημήτρη, μπράβο σου! Και μπράβο μας, σε όλη την ομάδα των συνεργατών σου! Είμαι πολύ περήφανος για το όλο ταξίδι που έκανα μαζί σου, ακολουθώντας τον πρωταγωνιστή Αχιλλέα στις βρωμοδουλειές του.

Η ταινία βγαίνει στους κινηματογράφους τον Νοέμβριο. Μην τη χάσετε! Σας το λέω ως ο σεναριογράφος της, αλλά και ως φαν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *