Picks from Keith Johnstone’s ‘Impro’ (2): status

Σταχυολόγηση από το “Impro” του Κηθ Τζώνστοουν (2): στάτους

Shop window mannequins.

One of the greatest books I have ever read (yes, it is!) is Impro, by Keith Johnstone. Towards my preparations for an improvisation class I will give next month, I am re-reading it (as well as his -also amazing- Impro for Storytellers), quoting here some of its awe-inspiring passages.

In the monumental chapter Status, Johnstone offers great insight into the subtextual transactions between individuals of different level of dominance:

You can see people trying to be neutral in group photographs. They pose with arms folded or close to their sides as if to say ‘Look! I’m not claiming any more space than I’m entitled to,’ and they hold themselves very straight as if saying ‘But I’m not submissive either!’ If someone points a camera at you you’re in danger of having your status exposed, so you either clown about or become deliberately unexpressive. In formal group photographs, it’s normal to see people guarding their status. You get quite different effects when people don’t know they’re being photographed.

We soon discovered the ‘see-saw’ principle: ‘I go up and you go down.’ Walk into a dressing-room and say ‘I got the part’ and everyone will congratulate you, but will feel lowered. Say ‘They said I was too old’ and people commiserate, but cheer up perceptibly. Kings and great lords used to surround themselves with dwarfs and cripples so that they could rise by the contrast. Some modern celebrities do the same.

When a very high-status person is wiped out, everyone feels pleasure, as they experience the feeling of moving up a step.

Ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ (ναι, έτσι ακριβώς!) είναι το Impro, του Κηθ Τζώνστοουν. Κατά την προετοιμασία μου για ένα σεμινάριο αυτοσχεδιασμού που θα παραδώσω τον επόμενο μήνα, το ξαναδιαβάζω (καθώς και το επίσης καταπληκτικό του Impro for Storytellers), παραθέτοντας εδώ μερικά συγκλονιστικά αποσπάσματα.

Στο μνημειώδες κεφάλαιο Status, ο Τζώνστοουν μας προσφέρει σημαντικές γνώσεις γύρω από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ ατόμων με διαφορετικά επίπεδα υπεροχής:

Μπορείς να δεις ανθρώπους που προσπαθούν να είναι ουδέτεροι σε ομαδικές φωτογραφίες. Ποζάρουν με τα χέρια διπλωμένα ή κρατημένα κοντά στα πλευρά τους, σα να λένε “Κοίτα! Δε διεκδικώ περισσότερο χώρο από όσον μου αναλογεί,” και στέκονται πολύ στητοί σα να λένε “Αλλά δεν είμαι και υποτελής!” Αν κάποιος σε σημαδέψει με μια κάμερα, κινδυνεύεις να αφήσεις το στάτους σου να φανεί, οπότε είτε κάνεις τον καραγκιόζη είτε μένεις επίτηδες ανέκφραστος. Σε επίσημες ομαδικές φωτογραφίες, είναι πολύ σύνηθες να βλέπεις ανθρώπους να διαφυλάττουν το στάτους τους. Έχεις τελείως διαφορετικά αποτελέσματα, όταν οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι φωτογραφίζονται.

Σύντομα, ανακαλύψαμε την αρχή της τραμπάλας: “εγώ ανεβαίνω και εσύ κατεβαίνεις.” Μπες στο καμαρίνι και πες, “Πήρα τον ρόλο,” και όλοι θα σε συγχαρούν, αλλά θα αισθανθούν ταπεινωμένοι. Πες, “Είπαν ότι παραείμαι μεγάλος,” και θα σε συλλυπηθούν, αλλά η χαρά τους θα είναι εμφανής. Οι βασιλείς και οι μεγάλοι άρχοντες συνήθιζαν να περιτριγυρίζονται από νάνους και σακάτηδες, ώστε να ανυψώνονται από την αντίθεση. Μερικοί διάσημοι κάνουν σήμερα ίδιο.

Όταν ένα πρόσωπο υψηλού στάτους εξαλείφεται, όλοι αισθάνονται αγαλλίαση, καθώς βιώνουν την αίσθηση ότι ανεβαίνουν ένα σκαλοπάτι.

An interview extract of Johnstone describing status.

One can also find the book in Greek.

Απόσπασμα από συνέντευξη του Τζώνστοουν, όπου περιγράφει την έννοια του στάτους.

Το βιβλίο Impro μπορείτε να το βρείτε και στα ελληνικά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *