A dark night of the soul

Μια σκοτεινή νύχτα της ψυχής

Screenshot from Nightmare on Elm Street (1984)

I just came out of a “dark night of the soul,” one of these seemingly endless dark hours during which you question all there is: the story you are working on, all the stories you have worked on, your abilities as a writer, your net worth, your whole life’s worth, etc.

I promised I would share the dark moments; here is one. It is too personal to share in detail, of course, but you get the point.

How I got out of it? A simple solution, a tiny step forward, a simple suggestion made by my wife. Thank God for our significant others! “Why don’t you do this and this…?” A tiny suggestion, like a tiny key that opened a heavy door.

Thanks, M.

More dark nights will come; they always do. Keep your mind open for the tiny key; whatever that is, every time.

Μόλις βγήκα από μια “σκοτεινή νύχτα της ψυχής,” μία από αυτές τις φαινομενικά ατέλειωτες σκοτεινές ώρες κατά τη διάρκεια των οποίων αμφισβητείς ό,τι υπάρχει: την ιστορία που γράφεις, όλες τις ιστορίες που έχεις γράψει, τις ικανότητές σου ως συγγραφέα, την αξία σου σε χρήματα, την αξία όλης της ζωής σου, και πάει λέγοντας.

Υποσχέθηκα ότι θα μοιράζομαι και τις σκοτεινές στιγμές· να μία, λοιπόν. Είναι πολύ προσωπική, φυσικά, για να τη μοιραστώ με λεπτομέρειες, αλλά πιάνετε το νόημα.

Πώς βγήκα από αυτή τη φάση; Μια απλή λύση, ένα μικρό βήμα μπροστά, μια απλή ιδέα που μού έδωσε η γυναίκα μου. Πάλι καλά που υπάρχουν και τα έτερα ημίσεα! “Γιατί δεν κάνεις αυτό κι αυτό…;” Μια μικρή πρόταση, σαν μικρό κλειδί που ξεκλείδωσε μια βαριά πόρτα.

Ευχαριστώ, Μ.

Περισσότερες σκοτεινές νύχτες θα έρθουν· πάντα έρχονται. Έχετε τον νου σας, να βρίσκετε το μικρό κλειδί· ό,τι κι αν είναι αυτό κάθε φορά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *