The creative parent

Ο δημιουργικός γονέας

Prepare to work anywhere: the creative parent.

Looking back at my calendar, for the past few months, which are also the first months of my son’s life, I see the pages filled with small time slots of one- or two-hour chunks of writing.

What has happened? Well, since my wife is an employee, I, the self-employed one, will be sitting our boy, during her office hours.

This, of course, means that the office hours for me are over. I have very little time for writing and working on my projects. But I do have some time. The question is, how am I to appreciate it -and exploit it?

Surprisingly, since my time got shorter, my attitude towards it became sharper and, as a consequence, I became more productive. I may not have 8 hours available, but I make much more out of my two-, one- or even half-hour slots, scattered here and there, during each day.

As I explore the path of the creative parent, I have started building up a list of helpful rules. Going through these, you will easily catch up on a more general idea: one lives better by appreciating, honouring, using, and enjoying whatever one has, including time and a child’s company.

So, here is my short list of the rules I figured out while I managed being creative during my few months as a new father. See them as a source of inspiration and feel free to alter it, according to your needs. The list addresses to writers, although it can easily be perceived by all creatives.

Small time slots

Don’t wait for free time to appear. You may never have more than one or two hours per day. Break your jobs down in one-hour particles and cleverly schedule them throughout the week. Don’t wait for the free day -there is none. Schedule little jobs (or job parts) that won’t take more than one hour of your time.

Practice being grateful for this time; practice being happy with working for one hour. Yes, it takes practice! Soon you will thank the half-hour breaks the baby gives you, while taking a siesta.

ABC: Always Be Closing

A general rule, applying to all times. Leaving stories and projects open quickly becomes psychologically unbearable. Quitting projects one after the other can ruin your sense of self worth, which you need both for your work and your child’s upbringing. On the other hand, seeing work come to a closure offers great satisfaction; an inner warmth and a boost to your self confidence.

You have to group, schedule, and work until closure.

Which brings us to the next point:

Keep it short

(No long projects)

If you have little time on your hands -and since you have to Always Be Closing- don’t write the new A La Recherche Du Temp Perdu, but aim for a closer goal.

A couple of months after my son’s birth, probably trying to prove something to the world and myself, I starting writing my first play. Fortunately, I soon admitted what a bad timing it was. (Sorry, Dog, I’ll get back to you later!)

Writing an hour per day and expecting to finish a long piece of work requires a huge amount of morale. When in parenthood, morale comes and goes and so does energy.

So, explore the short form. Short stories. Short essays. Blog posts. Short films.

No nagging

Don’t blame your family for any low productivity or a slow day (or week or month). Accept the situation as it is. Get over it. Focus on what you have achieved, instead of nagging about what was left unfinished.

Pay attention to the child

When the baby is awake, stick to the baby. Enjoy the company. Be smart: you can always write many scripts during your lifetime; but how many babies are you planning to raise? The moments with your kids are irreplaceable.

No multitasking

This one looks like a paradox; we usually think that multitasking is a necessity, especially for a parent.

But does it really work? When doing two things at the same time, you usually slow both down. Very often, after a while, you end up stopping one, for the sake of the other, thus abandoning the whole multitasking process. (Try writing an email while chatting on the phone.)

As a consequence, when you are supposed e.g. to keep an eye on the baby, you can’t expect yourself e.g. to knock out a couple of script pages; it is an exercise in futility.

Moreover, when doing two things at the same time, you appreciate and enjoy neither. Some Zen wisdom, here: “When walking, walk. When eating, eat.” Don’t try to be superhuman. Protect your peace of mind.

Steal time here and there, but stay focused: one job at a time.

Simplify your rituals

Alternate title: get rid of your OCDs. You have to be able to quickly enter and exit working mode. You have to be able to interrupt yourself, without much effort or pain.

If you need to wear your writing socks and meditate for fifteen minutes before getting the seat of your pants to the seat of your chair, you should probably reconsider your prioritiew: your half hour is too valuable for such rituals. Get rid of them!

The good news: as your time gets tighter, these pastimes tend to shrink by themselves. It seems that high priority activities always prevail.

No guilt

No, you are not a bad parent just because you want to squeeze out an hour or two for writing. Think that your writing, in an indirect way will benefit your family, too.

Let’s look at the opposite: choosing to abandon your creative side and forcing yourself into a guilt-driven, “good parent” model will probably have its toll; prepare for outbursts of anger and depression. Who’s the good parent now?

You don’t have to give up. Be happy! Feel grateful and proud that you have both a family and a creativity.


This article is about time management. I will not even bother to explain how big a waste of time television is for a creative person. Watch your beloved films and TV series in other fashions, e.g. in DVD.

Stay away from the dance of commercials and 9 o’clock news, else you run the risk of severe and unintentional time travel: 50 years later, you will be wondering where your life will have gone.

Embrace conflict

Clashes will occur. There will be fights with your significant other in regard to the hours you are keeping to yourself and to your writing. Things can get tough; I completely empathise.

Don’t take it personally. I know this does not stand much as an advice, but this aspect is too complicated to be covered in this article, anyway.

All couples are different and it is important that you communicate and work it out. Don’t sulk; don’t give the silent treatment. Work towards a mutual understanding.

An article about time shortage couldn’t have been a long one, could it? These rules, as I stated earlier, are meant to be a source of inspiration. Feel free to add yours and, please, let me know if you come up with a good one I can use.

Also, let us all keep in mind that, sometimes, even rules don’t work!

Courage, mums and dads!

Κοιτώντας στην ατζέντα μου τις ημερομηνίες των τελευταίων μηνών, που είναι και οι πρώτοι μήνες της ζωής του γιου μου, βλέπω τις σελίδες γεμάτες με μικρές χρονοθυρίδες γραψίματος της μίας ή των δύο ωρών.

Τι έχει συμβεί; Απλώς, καθώς η γυναίκα μου είναι υπάλληλος, εγώ, ο ελεύθερος επαγγελματίας έχω αναλάβει να κρατώ τον γιο μας, στις ώρες γραφείου.

Αυτό σημαίνει, τέλος οι ώρες γραφείου για μένα. Έχω πλέον πολύ λιγότερο χρόνο για γράψιμο και για οποιαδήποτε εργασία. Ωστόσο, έχω κάποιον χρόνο. Το ερώτημα είναι, πώς μπορώ να τον εκτιμήσω -και να τον αξιοποιήσω;

Το εκπληκτικό είναι ότι, από τότε που ο χρόνος μου περιορίστηκε, άρχισα να τον διαχειρίζομαι με μεγαλύτερη οξυδέρκεια, με αποτέλεσμα να έχω γίνει περισσότερο παραγωγικός. Μπορεί να μην έχω 8 ώρες διαθέσιμες, αλλά βγάζω περισσότερη δουλειά μέσα σε χρονοθυρίδες των δύο, της μίας ή και της μισής ώρας, τις οποίες σκορπίζω εδώ και κει, μέσα στην ημέρα.

Καθώς εξερευνώ τον δρόμο του δημιουργικού γονέα, έχω ξεκινήσει να φτιάχνω έναν κατάλογο από χρήσιμους κανόνες. Διαβάζοντάς τους, εύκολα θα μπείτε στο γενικότερο νόημα: ζεις καλύτερα εκτιμώντας, τιμώντας, χρησιμοποιώντας και απολαμβάνοντας αυτά που έχεις, συμπεριλαμβανομένων του χρόνου και της συντροφιάς των παιδιών σου.

Συνεπώς, ορίστε ο κατάλογος με όσα έμαθα πάνω στην προσπάθειά μου να οργανώσω τον χρόνο μου μεταξύ πατρότητας και δημιουργικότητας. Αντιμετωπίστε τον ως πηγή έμπνευσης και τροποποιήστε τον, ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Ο κατάλογος απευθύνεται στους συγγραφείς, αλλά εύκολα γίνεται κατανοητός από όλους τους δημιουργικούς ανθρώπους.

Μικρές χρονοθυρίδες

Μην περιμένετε να εμφανιστεί ποσότητα ελεύθερου χρόνου. Μπορεί ποτέ να μην έχετε πάνω από μία ή δύο ώρες τη μέρα. Σπάστε τις δουλειές σας σε κομμάτια της μίας ώρας και προγραμματίστε τες μέσα στην εβδομάδα. Μην περιμένετε για την ελεύθερη μέρα -δεν υπάρχει. Προγραμματίστε μικρές δουλίτσες (ή κομμάτια από δουλειές) που δεν παίρνουν περισσότερο από μία ώρα τη φορά.

Εξασκηθείτε στο να είστε ευγνώμων για αυτόν τον χρόνο· εξασκηθείτε στη χαρά του να εργάζεστε για μία ώρα. Ναι, χρειάζεται εξάσκηση! Σύντομα, θα ευχαριστείτε το μωρό για τα διαλείμματα μισής ώρας που σας αφήνει, όσο κοιμάται το μεσημέρι.

ABC: Always Be Closing

Ένας γενικός κανόνας, που ταιριάζει στα περισσότερα πράγματα στη ζωή. Το να αφήνετε ιστορίες και πρότζεκτ στη μέση γίνεται γρήγορα ένα αβάσταχτο ψυχολογικό βάρος. Το να εγκαταλείπετε πρότζεκτ, το ένα μετά το άλλο, μπορεί να σας διαλύσει την αίσθηση της αυτοεκτίμησης, κάτι που χρειάζεστε τόσο για τη δουλειά, όσο και για την ανατροφή του παιδιού σας. Από την άλλη, το να βλέπετε δουλειές να ολοκληρώνονται είναι μεγάλη ικανοποίηση, την οποία βιώνετε ως μια εσωτερική θαλπωρή και μια τόνωση της αυτοπεποίθησής σας.

Είναι σημαντικό να ομαδοποιείτε, να προγραμματίζετε και να εκτελείτε τις εργασίες μέχρι το κλείσιμό τους.

Α προπό, φτάνουμε στο επόμενο θέμα:


(Όχι μεγάλα πρότζεκτ.)

Αν έχετε λίγο χρόνο στα χέρια σας -και καθώς πρέπει να τηρείτε τον κανόνα ABC, παραπάνω- μην ξεκινήσετε να γράφετε το νέο Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο, αλλά βάλτε πιο κοντινούς στόχους.

Δύο μόλις μήνες μετά τη γέννηση του γιου μου, πιθανότατα προσπαθώντας να αποδείξω κάτι στον κόσμο και τον εαυτό μου, ξεκίνησα να γράφω το πρώτο μου θεατρικό έργο. Ευτυχώς, σύντομα παραδέχτηκα ότι η επιλογή του χρόνου ήταν πολύ κακή. (Συγγνώμη, Σκύλε, θα επιστρέψω αργότερα!)

Το να γράφετε μία ώρα την ημέρα και να επιδιώκετε να τελειώσετε ένα μεγάλο έργο απαιτεί τεράστια αποθέματα ηθικού. Όταν είστε γονιός, το ηθικό έρχεται και φεύγει, όπως και η ενέργεια.

Εξερευνήστε τη μικρή φόρμα. Διηγήματα. Σύντομα δοκίμια. Αναρτήσεις σε μπλογκ. Ταινίες μικρού μήκους.

Όχι γκρίνια

Μην κατηγορείτε την οικογένειά σας για μια χαμηλής παραγωγικότητας μέρα (ή εβδομάδα ή μήνα). Αποδεχθείτε την κατάσταση. Εστιάστε σε αυτό που καταφέρατε να κάνετε, αντί να γκρινιάζετε για ό,τι έμεινε ημιτελές.

Δώστε προσοχή στο παιδί

Όταν το μωρό είναι ξύπνιο, μείνετε μαζί του. Απολαύστε την παρέα του. Φερθείτε πονηρά: μπορείτε να γράψετε πολλά σενάρια στη ζωή σας· πόσα μωρά όμως σχεδιάζετε να μεγαλώσετε; Οι στιγμές με τα παιδιά σας είναι αναντικατάστατες.

Όχι multitasking

Αυτό μπορεί να φαίνεται παράδοξο· συνήθως νομίζουμε ότι η ταυτόχρονη απασχόληση με πολλά αντικείμενα είναι αναγκαία, ειδικά για ένα γονέα.

Δουλεύει όμως; Όταν κάνετε δύο πράγματα ταυτόχρονα, αναγκάζεστε να χαμηλώσετε κατά πολύ τους ρυθμούς και των δύο. Πολύ συχνά, ύστερα από λίγη ώρα, καταλήγετε να σταματήσετε το ένα για χάρη του άλλου, δηλαδή να εγκαταλείψετε την όλη διαδικασία της πολλαπλής απασχόλησης. (Προσπαθήστε να γράψετε ένα email ενώ μιλάτε στο τηλέφωνο.)

Κατά συνέπεια, όταν υποτίθεται ότι π.χ. προσέχετε το μωρό σας, μην περιμένετε π.χ. να ξεπετάξετε και μια δυο σελίδες από το σενάριό σας· πρόκειται περί ματαιότητας.

Επιπλέον, όταν κάνετε δύο πράγματα ταυτόχρονα, ούτε τα εκτιμάτε ούτε τα απολαμβάνετε. Λίγη σοφία Ζεν: “Όταν περπατάς, περπάτα. Όταν τρως, τρώγε.” Μην προσπαθείτε να είστε υπεράνθρωπος. Προστατέψτε την εσωτερική σας γαλήνη.

Κλέψτε χρόνο εδώ κι εκεί, αλλά μείνετε εστιασμένος: μία δουλειά τη φορά.

Απλοποιήστε τις ιεροτελεστίες σας

Εναλλακτικός τίτλος: ξεφορτωθείτε τους ψυχαναγκασμούς σας. Είναι απαραίτητο να μπορείτε γρήγορα να μπαίνετε και να βγαίνετε από το κλίμα της δουλειάς. Χρειάζετε να μπορείτε να διακόπτετε τον εαυτό σας, χωρίς πολλή προσπάθεια ή πόνο.

Αν για να στρωθείτε στη δουλειά χρειάζεται να φορέσετε τις τυχερές σας κάλτσες και να διαλογισθείτε για ένα τέταρτο, μάλλον πρέπει να επαναπροσδιορίσετε τις προτεραιότητές σας: το μισάωρό σας είναι πολύ πολύτιμο για τέτοιες ιεροτελεστίες. Ξεφορτωθείτε τες!

Τα καλά νέα: καθώς ο χρόνος σας γίνεται όλο και λιγότερος, αυτές οι ασχολίες έχουν την τάση να συρρικνώνονται από μόνες τους. Από ό,τι φαίνεται, οι δραστηριότητες υψηλής προτεραιότητας υπερνικούν.

Όχι τύψεις

Όχι, δεν είστε κακός γονιός μόνο και μόνο επειδή επιθυμείτε να ξεκλέψετε μια δυο ώρες τη μέρα για λίγο γράψιμο. Σκεφτείτε ότι το γράψιμό σας, έμμεσα, θα ευεργετήσει και την οικογένειά σας.

Ας δούμε την αντίθετη περίπτωση: η απόφαση να εγκαταλείψετε τη δημιουργική σας πλευρά και να στριμώξετε τον εαυτό σας σε ένα ενοχικό μοντέλο “καλού γονιού” θα έχει αργά ή γρήγορα τις συνέπειές της· ετοιμαστείτε για εκρήξεις θυμού σε συνδυασμό με κατάθλιψη. Ποιος είναι ο καλός γονιός, τώρα;

Δε χρειάζεται να τα παρατήσετε. Να είστε χαρούμενος! Νιώστε ευγνώμων και υπερήφανος που έχετε και οικογένεια και δημιουργικότητα.

Όχι τηλεόραση

Αυτό το άρθρο μιλά για τη διαχείριση του χρόνου. Δε θα μπω καν στον κόπο να αναλύσω πόσο χάσιμο χρόνου είναι η τηλεόραση για έναν δημιουργικό άνθρωπο. Παρακολουθήστε τις αγαπημένες σας ταινίες και σειρές με άλλους τρόπους, π.χ. σε DVD.

Μείνετε μακριά από τον χορό των διαφημίσεων και των ειδήσεων των εννέα, αλλιώς κινδυνεύετε να κάνετε ένα σοβαρό και ακούσιο ταξίδι στο χρόνο: θα βρεθείτε 50 χρόνια αργότερα και θα αναρωτιέστε πού πήγε η ζωή σας.

Αγκαλιάστε τη σύγκρουση

Θα υπάρξουν συγκρούσεις. Θα υπάρξουν καυγάδες με το έτερον ήμισι σχετικοί με τις ώρες που κρατάτε για τον εαυτό και το γράψιμό σας. Τα πράγματα ζορίζονται· συμπάσχω απόλυτα.

Μην το παίρνετε προσωπικά. Ξέρω ότι αυτό δε στέκει και πολύ ως συμβουλή, όμως το συγκεκριμένο θέμα είναι, έτσι κι αλλιώς, πολύ πολύπλοκο για να καλυφθεί σε αυτό το άρθρο.

Όλα τα ζευγάρια είναι διαφορετικά και είναι σημαντικό να επικοινωνείτε και να δουλεύετε τα θέματά σας. Μη μουτρώνετε· μην κόβετε την καλημέρα. Δούλεψε με στόχο την αμοιβαία κατανόηση.

Ένα άρθρο πάνω στην έλλειψη χρόνου δε θα μπορούσε να είναι και πολύ μακρύ. Οι παραπάνω κανόνες, όπως έγραψα προηγουμένως, προσφέρονται ως πηγή έμπνευσης. Μπορείτε να προσθέσετε και τους δικούς σας και, παρακαλώ πολύ, πείτε μου αν σημειώσατε κάποιον αξιόλογο που μπορώ να χρησιμοποιήσω κι εγώ.

Επίσης, ας έχουμε όλοι στον νου μας ότι, κάποιες φορές, ούτε οι κανόνες δε λειτουργούν!

Κουράγιο, μαμάδες και μπαμπάδες!

3 Replies to “The creative parent”

  1. Soon after posting this, a friend sent me an interview of writer Alice Munro, who also mentions her writing habits, as a mother.

    (You can find the whole interview here:

    INTERVIEWER: Have you ever had a specific time to write?

    MUNRO: When the kids were little, my time was as soon as they left for school. So I worked very hard in those years. My husband and I owned a bookstore, and even when I was working there, I stayed at home until noon. I was supposed to be doing housework, and I would also do my writing then. Later on, when I wasn’t working everyday in the store, I would write until everybody came home for lunch and then after they went back, probably till about two-thirty, and then I would have a quick cup of coffee and start doing the housework, trying to get it all done before late afternoon.

    INTERVIEWER: What about before the girls were old enough to go to school?

    MUNRO: Their naps.

    INTERVIEWER: You wrote when they had naps?

    MUNRO: Yes. From one to three in the afternoon. I wrote a lot of stuff that wasn’t any good, but I was fairly productive. The year I wrote my second book, Lives of Girls and Women, I was enormously productive. I had four kids because one of the girls’ friends was living with us, and I worked in the store two days a week. I used to work until maybe one o’clock in the morning and then get up at six. And I remember thinking, You know, maybe I’ll die, this is terrible, I’ll have a heart attack. I was only about thirty-nine or so, but I was thinking this; then I thought, Well even if I do, I’ve got that many pages written now. They can see how it’s going to come out. It was a kind of desperate, desperate race. I don’t have that kind of energy now.

  2. Having two kids (next level) brings even more relevance to what you write. Just to add to your list I would also note:
    ‘Embrace the night: You can survive with less than 8 hours of sleep (I think). After the kid(s) go to bed, after you share some time with your better (yes she always better do not argue about it) half, after she goes to bed, shake off your sleepiness and go to work. Somewhere between 00 and 02 am your mind and creativity become magically rejuvenated

    1. Dear Θύμη,

      I haven’t reached that level of excellence (i.e. XP points!) that allow me to stay up for 18-20 hours a day… I can do it as an exception, maybe one night per week or per fortnight, but not every night!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *