Do I have a problem with symbolism?

Έχω εγώ πρόβλημα με τον συμβολισμό;

Playground

I often say that I am against symbolism. It is not true. I say this to avoid long explanations, when I don’t have time for them.

In fact, I only have a problem when a director uses symbolism instead of reality. In other words, I am very happy with symbolism when it keeps itself to a second layer, the layer of ideas, letting the first layer to realistic action. I strongly believe that any story should have a first, easy to follow storyline, no matter what its symbolism is, if any. Thus, every audience member, even if blind to the symbolic references, can take something home.

If there is no such first layer, then, yes, I do have a problem. That is when the story loses me. I hate artistic pretence and I will not put on any intellectual monocle in order to say “Oh, that’s symbolic, that’s why.” Symbolism is nothing’s reason. Symbolism explains nothing. It accompanies an action, it reinforces an idea, yes, but it never makes something out of nothing.

If there is no fascinating story, don’t expect me to stick around because of a few symbols. Even religions know better than this.

Λέω συχνά ότι είμαι κατά του συμβολισμού. Δεν είναι αλήθεια. Το λέω για να γλιτώνω τις πολλές εξηγήσεις, σε στιγμές που δεν έχω πολύ χρόνο.

Στην πραγματικότητα, πρόβλημα με τον συμβολισμό έχω μόνο όταν ένας σκηνοθέτης κάνει προσπάθεια να αντικαταστήσει με αυτόν την πραγματικότητα. Με άλλα λόγια, δεν έχω πρόβλημα όταν ο συμβολισμός βρίσκεται σε αυτό που λέμε δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης, αφήνοντας το πρώτο επίπεδο ανάγνωσης ελεύθερο για τον ρεαλισμό. Μια ιστορία θεωρώ ότι οφείλει να είναι κατανοητή σε πρώτο επίπεδο, ώστε ακόμη και ο θεατής/ακροατής που δεν έπιασε τις συμβολικές αναφορές να φύγει κερδισμένος.

Αν δεν υπάρχει πρώτο επίπεδο πέραν του συμβολικού, ναι, τότε είναι που έχω πρόβλημα. Τότε, συγγνώμη, αλλά η ιστορία με χάνει. Απεχθάνομαι την καλλιτεχνική προσποίηση και δε θα φορέσω το διανοουμενίστικο μονόκλ μου για να πω με περισπούδαστο ύφος “ω, μα αυτό είναι συμβολικό, γι’ αυτό.” Ο συμβολισμός δεν εξηγεί τίποτα. Συνοδεύει τις πράξεις, ενισχύει τις ιδέες, ναι, αλλά ποτέ δε δημιουργεί κάτι από το τίποτα.

Αν δεν υπάρχει ενδιαφέρουσα ιστορία, μην περιμένετε να κρατήσετε το ενδιαφέρον μου με μερικά σύμβολα. Ακόμη και οι θρησκείες ξέρουν ότι αυτό είναι αδύνατο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *