Steve Kaplan’s Hidden Tools of Comedy

Τα Κρυμμένα Εργαλεία της Κωμωδίας του Στηβ Κάπλαν

“Comedy tells the truth about people,” writes Kaplan, agreeing in a way with John Vorhaus’s statement about comedy being truth and pain.

And what is more painful than death -or the fear of it? According to Kaplan, “death is where we begin understanding comedy.” “And the comedian is simply the courageous man” -I never doubted that comedy requires courage- “who gets up in front of a large group of strangers and admits to being human.” Comedy is about mortality, all right.

Moreover, “drama helps us dream about what we could be, but comedy helps us live with who we are.”

Comedy is about flaws. About being flawed and eventually dying. Probably no other art has shown such amounts of sympathy to being human.

In the meaty chapters of his book, Kaplan offers invaluable tools that help us understand how comedy works, fix broken comedy moments, and make our writing and performing funnier. His terms, like “being allowed to win,” “non-hero,” and “straight line / wavy line,” shed light onto what for many is (mistakenly, apparently) unteachable.

«Η κωμωδία λέει την αλήθεια για τους ανθρώπους,» γράφει ο Κάπλαν, συμφωνώντας με τον Τζων Βόρχαους ότι η κωμωδία είναι αλήθεια και πόνος.

Και τι είναι πιο οδυνηρό από τον θάνατο -ή τον φόβο του; Σύμφωνα με τον Κάπλαν, «ο θάνατος είναι το σημείο που αρχίζουμε να κατανοούμε την κωμωδία.» «Και ο κωμικός είναι απλώς ο θαρραλέος άνθρωπος» -ποτέ δεν αμφέβαλα ότι η κωμωδία απαιτεί θάρρος- «που σηκώνεται όρθιος μπροστά σε μια ομάδα ξένων και παραδέχεται ότι είναι ανθρώπινος.» Ναι, η κωμωδία αναφέρεται στη θνητότητα.

Επιπλέον, «το δράμα μάς βοηθά να ονειρευτούμε τι θα μπορούσαμε να είμαστε, αλλά η κωμωδία να ζήσουμε με αυτό που είμαστε.»

Η κωμωδία αναφέρεται στον ψόγο. Στο να έχεις ψεγάδια και τελικά να πεθαίνεις. Μάλλον καμία άλλη τέχνη δεν έχει δείξει τέτοια συμπάθεια για την ανθρώπινη υπόσταση.

Στα ζουμερά κεφάλαια του βιβλίου του, ο Κάπλαν προσφέρει εργαλεία που μας βοηθούν να κατανοήσουμε τη λειτουργία της κωμωδίας, να επισκευάσουμε σκηνές που δεν λειτουργούν, και γενικά να βελτιώσουμε το γράψιμο και την ερμηνεία μας. Οι όροι του, όπως «επιτρέπεται να νικήσει,» «ο μη ήρωας,» και «ευθεία γραμμή / κυματοειδής γραμμή,» ρίχνουν φως πάνω σε αυτό που για πολλούς είναι (λανθασμένα, τελικά) αδύνατο να διδαχθεί.

Rehearsals for a music show

Πρόβες για μια μουσική παράσταση

About two weeks now I have started writing the script for a music show.

What I have written so far is the short screenplays for the videos that play in the interludes. What exactly the script will be for the main parts is a mystery.

I don’t try to sound casual; if the work is not good, many moments of the show will feel awkward. Moreover, the whole music show format is totally new to me. Many songs; some dialogue here and there…

Let us see how it goes. As I am writing these lines, the musicians rehears for the first time. I walked in earlier tonight, to discuss with the actors/singers about their roles.

I took some pictures, too.

Εδώ και δύο περίπου εβδομάδες έχω ξεκινήσει να γράφω κείμενα για μια μουσική παράσταση.

Το μόνο που έχω γράψει προς το παρόν είναι τα σεναριάκια για κάποια βίντεο που θα παίζουν στα ιντερλούδια. Το τι ακριβώς κείμενα θα γράψω για το κυρίως μέρος είναι ένα μυστήριο.

Δεν το παίζω άνετος· αν δεν γίνει καλή δουλειά, αρκετά σημεία της παράστασης θα είναι μάλλον αμήχανα. Συν τοις άλλοις, η όλη φόρμα της μουσικής παράστασης μού είναι εντελώς πρωτόγνωρη. Πολλά τραγούδια· λίγοι διάλογοι εδώ κι εκεί…

Για να δούμε πώς θα πάει το πράγμα. Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, γίνεται η πρώτη πρόβα των μουσικών. Πήγα λίγο νωρίτερα, για να συζητήσω με τους τραγουδιστές για τους ρόλους τους.

Τράβηξα και μερικές φωτογραφίες.

Rehearsals Rehearsals Rehearsals Rehearsals
Rehearsals Rehearsals